பரஞ்சோதி முனிவர் அருளிய
திருவிளையாடற் புராணம்
திருவாலவாய் மான்மியம்
திருச்சிற்றம்பலம்
முதலாவது மதுரை காண்டம்
பாயிரம் முதல் பதிக படலம் வரை
¸¡ôÒ
விநாயகர் காப்பு

சத்தி யாய்ச்சிவ மாகி தனிப்பர
முத்தி யான முதலை துதிசெ
சுத்தி யாகிய சொற்பொருள் நல்குவ
சித்தி யானைதன் செய்யபொற் பாதமே
சொக்கலிங்கமூர்த்தி காப்பு

வென்றுளே புலன்க ளைந்தார் மெய்யுணர் உள்ள தோறுஞ்
சென்றுளே யமுத மூற்று திருவருள் போற்றி யேற்று
குன்றுளே யிருந்து காட்சி கொடுத்தருள் கோலம் போற்றி
மன்றுளே மாறி யாடு மறைச்சிலம் படிகள் போற்றி
அங்கயற்கண்ணம்மை காப்பு

சுரம்புமுரல் கடிமலர்ப்பூங் குழல்போற்றி
யுத்தரி தொடித்தோள் போற்றி
கரும்புருவ சிலைபோற்றி கவுணியர்க்கு
பால்சுரந்த கலசம் போற்றி
இரும்புமனங் குழைத்தென்னை யெடுத்தாண்ட
வங்கயற்கண் எம்பிராட்டி
அரும்புமிள நகைபோற்றி யாரணநூ புரஞ்சிலம்பு
மடிகள் போற்றி
நூற்பயன்

திங்களணிதிருவால வாயெம் மண்ண றிருவிளையா
டிவையன்பு செய்துகேட்போர்
சங்கநிதி பதுமநிதி செல்வ மோங்கி
தகைமை தரு மகப்பெறுவர் பகையை வெல்வர்
மங்கலநன் மணம்பெறுவர் பிணிவ தெய்தார்
வாழ்நாளு நனிபெறுவர் வானா டெய்தி
புங்கவராய் அங்குள்ள போக மூழ்கி
புண்ணியரா சிவனடிக்கீழ் நண்ணி வாழ்வார்
வாழ்த்து

மல்குக வேத வேள்வி வழங்குக சுரந்து வானம்
பல்குக வளங்கள் எங்கும் பரவுக வறங்க ளின்ப
நல்குக வுயிர்க கெல்லா நான்மறை சைவ மோங்கி
புல்குக வுலக மெல்லாம் புரவலன் செங்கோல் வாழ்க
கடவுள் வாழ்த்து
பரமசிவம்

பூவண்ணம் பூவின் மணம்போலமெ போத வின்ப
மாவண்ண மெய்கொண் டவன்றன்வலி யாணை தாங்கி
மூவண்ண றன்ச நிதிமுத்தொழில் செய்ய வாளா
மேவண்ண லன்னான் விளையாட்டின் வினையை வெல்வாம்
பராசக்தி

அண்டங்கள் எல்லாம் அணுவாக வணுக்க ளெல்லாம்
அண்டங்க ளாக பெரிதாய்ச்சிறி தாயி னானும்
அண்டங்க ளுள்ளும் புறம்புங்கரி யாயி னானும்
அண்டங்க ளீன்றா டுணையென்ப ரறிந்த நல்லோர்
சொக்கலிங்கமூர்த்தி

பூவி னாயகன் பூமக ணாயகன்
காவி னாயக னாதி கடவுளர்க்கு
ஆவி நாயகன் னங்கயற் கண்ணிமா
தேவி நாயகன் சேவடி யேத்துவாம்
அங்கயற்கண்ணம்மை

பங்கயற்க ணரியபாம் பரனுருவே தனக்குரிய படிவமாகி
இங்கயற்க ணகனுலக மெண்ணிறந்த சராசரங்கள் ஈன்று தாழா
கொங்கயற்கண் மலர்க்கூந்தற் குமரிபாண்டியன்மகள் போற் கோலங் கொண்ட
அங்கயற்க ணம்மையிரு பாதப்போ தெப்போது மகத்துள் வைப்பாம்
நடேசர்

உண்மையறி வானந்த வுருவாகி வெவ்வுயிர்க்கு முயிராய் நீரின்
தண்மையனல் வெம்மையென தனையகலா திருந்துசரா சரங்க ளீன்ற
பெண்மையுரு வாகியதன் னாநந்த கொடிமகிழ்ச்சி பெருக யார்க்கும்
அண்மையதா யம்பலத்து ளாடியருள் பேரொளியை யகத்துள் வைப்பாம்
சௌந்தரபாண்டியர்

சடைமறைத்து கதிர்மகுட தரித்துநறுங் கொன்றையந்தார் தணந்துவேப்ப
தொடைமுடித்து விடநா கலனகற்றி மாணிக்க சுடர்ப்பூ ணேந்தி
விடைநிறுத்தி கயலெடுத்து வழுதிமரு மகனாகி மீன நோக்கின்
மடவாலை மணந்துலக முழுதாண்ட சுந்தரனை வணக்கஞ் செய்வாம்
தடாதகை பிராட்டியார்

செழியர்பிரான் திருமகளா கலைபயின்று முடிபுனைந்து செங்கோ லோச்சி
முழுதுலகுஞ் சயங்கொண்டு திறைகொண்டுந்திகண முனைப்போர் சாய்த்து
தொழுகணவற் கணிமணமா லிகைசூட்டி தன்மகுடஞ் சூட்டி செல்வ
தழைவுறுதன் னரசளித்த பெண்ணரசி யடிக்கமல தலைமேல் வைப்பாம்
கான் மாறி நடித்தவர்

பொருமாறிற் கிளர்தடந்தோள் ஒருமாறன் மனங்கிடந்த புழுக்க மாற
வருமாறிற் கண்ணருவி மாறாது களிப்படைய மண்ணும் விண்ணும்
உருமாறி பவக்கடல்வீழ தூசலென தடுமாறி யுழலு மாக்கள்
கருமாறி கதியடை கான்மாறி நடித்தவரை கருத்துள் வைப்பாம்
தஷிணாமூர்த்தி

கல்லாலின் புடையமர்ந்து நான்மறையா றங்கமுதற் கற்ற கேள்வி
வல்லார்க ணால்வருக்கும் வாக்கிறந்த பூரணமாய் மறைக்க பாலாய்
எல்லாமாய் அல்லதுமா யிருந்ததனை யிருந்தபடி யிருந்து காட்டி
சொல்லாமற்சொன் னவரை நினையாமனினை துபவ தொடக்கை வெல்வாம்
சித்தி விநா கடவுள்

உள்ளமெனுங் கூடத்தில் ஊக்கமெனு தறிநிறுவி யறுதியாக
தள்ளரிய வன்பென்னு தொடர்பூட்டி யிடை படுத்தி தறுக பாச
கள்ளவினை பசுபோத கவளமிட களித்துண்டு கருணையென்னும்
வெள்ளமதம் பொழிசித்தி வேழத்தை நினைந்து வருவினைக டீர்ப்பாம்
சுப்பிரமணி கடவுள்

கறங்குதிரை கருங்கடலுங் காரவுண பெருங்
கடலுங் கலங கார்வ
துறங்குசிகை பொருப்புஞ்சூ ருரப்பொருப்பும்
பிளப்பமறை யுணர்ந்தோராற்றும்
அறங்குலவு மகத்தழலு மவுணமட வார்வயிற்றி னழலும் மூள
மறங்குலவு வேலெடுத்த குமரவேள் சேவடிகள் வணக்கம் செய்வாம்
சரசுவதி

பழுதகன்ற நால்வகை சொன் மலரெடுத்து
பத்திபட பரப்பி திக்கு
முழுதகன்று மணந்துசுவை யொழுகியணி பெற
முக்கண்
மூர்த்தி தாளிற்
றொழுதகன்ற வன்பெனுநார் தொடுத்தலங்கல்
சூட்டவரி
சுரும்பு தேனும்
கொழுதகன்ற வெண்டோட்டு முண்டக தாளடி
முடி
மேற்கொண்டு வாழ்வாம்
திருநந்தி தேவர்

வந்திறை யடியிற் றாழும் வானவர் மகுட கோடி
பந்தியின் மணிகள் சிந்த வேத்திர படையாற் றாக்கி
அந்தியும் பகலும் தொண்ட ரலகிடுங் குப்பை யாக்கும்
நந்தியெம் பெருமான் பாத நகைமலர் முடிமேல் வைப்பாம்
திருஞானசம்பந்த மூர்த்தி நாயனார்

கடியவிழ் கடுக்கை வேணி தாதைபோற் கனற்கண் மீன
கொடியனை வேவ நோக்கி குறையிர தனையான் கற்பிற்
பிடியன நாயனார் வேண்ட பின்னுயி ரளித்து காத்த
முடியணி மாட காழி முனிவனை வணக்கஞ் செய்வாம்
திருநாவுக்கரசு நாயனார்

அறப்பெருங் செல்வி பாக தண்ணலஞ் செழுத்தா லஞ்சா
மறப்பெருஞ் செய்கை மாறா வஞ்சகர் இட்டநீல
நிறப்பெருங் கடலும் யார்க்கும் நீந்துதற் கரிய வேழு
பிறப்பெனுங் கடலு நீத்த பிரானடி வணக்கஞ் செய்வாம்
சுந்தர மூர்த்தி நாயனார்

அரவக லல்கு லார்பா லாசைநீ தவர்க்கே வீடு
தருவமென் றளவில் வேதஞ் சாற்றிய தலைவன் றன்னை
பரவைதன் புலவி தீர்ப்பான் கழுதுகண் படுக்கும் பானாள்
இரவினிற் றூது கொண்டோன் இணையடி முடிமேல் வைப்பாம்
மாணிக்கவாசக சுவாமிகள்

எழுதரு மறைக டேறா விறைவனை யெல்லிற் கங்குற்
பொழுதறு கால தென்றும் பூசனை விடாது செய்து
தொழுதகை தலைமே லேற துளும்புகண் ணீருண் மூழ்கி
அழுதடி யடைந்த வன்பன் அடியவர கடிமை செய்வாம்
சண்டேசுர நாயனார் முதலிய திருத்தொண்டர்

தந்தைதா ளடும்பிறவி தாளெறிந்து
நிருத்தர்இரு தாளை சேர்ந்த
மைந்தர்தாள் வேதநெறி சைவநெறி பத்திநெறி
வழாது வாய்மெய்
சிந்தைதா னரனடிக்கே செலுத்தினரா
சிவானுபவ செல்வ ராகி
பந்தமா தொடக்கறுத்த திருத்தொண்டர்
தாள்பரவி பணிதல் செய்வாம்
கடவுள் வாழ்த்து சுபம்
பாயிரம்
முதனூல்

அண்ணல்பாற் றெளிந்த நந்தி யடிகள்பாற் சனற்கு மாரன்
உண்ணிறை யன்பி னாய்ந்து வியாதனு குணர்த்த வந்த
புண்ணிய முனிவன் சூதற் கோதிய புராண மூவா
றெண்ணிய விவற்று காந தீசசங் கிதையின் மாதோ
நூல் யாத்தற்கு காரணம்

அறைந்திட பட்ட தாகு மாலவா புகழ்மை யந்த
சிறந்திடும் வடநூல் தன்னை தென்சொலாற் செய்தி யென்றிங்
குறைந்திடும் பெரியோர் கூற கடைப்பில துறுதி யிந்த
பிறந்திடும் பிறப்பி லெய்த பெறுதுமென் றுள்ள தேறோ
மொழி பெயர்த்த முறை

திருநகர் தீர்த்த மூர்த்தி சிறப்புமூன் றந்த மூர்த்தி
அருள்விளை யாட லெட்டெ டருச்சனை வினையொன் றாக
வரன்முறை யறுப தெட்டா மற்றவை படல மாக
விரிமுறை விருத்த செய்யுள் வகைமையால் விளம்ப லுற்றேன்
பாயிரம் சுபம்
அவையடக்கம்

நாயகன் கவிக்குங் குற்ற நாட்டிய கழக மாந்தர்
மேயவ தலத்தி னோர்கென் வெள்ளறி வுரையிற் குற்றம்
ஆயுமா றரிதன் றேனு நீர்பிரி தன்ன முண்ணு
தூயதீம் பால்போற் கொள்க சுந்தரன் சரித தன்னை

கவைக்கொ ழுந்தழனா சுவை கண்டவூனிமையோர்
சுவைக்க விண்ணமு தாயினம் துளக்கமில் சான்றோர்
அவைக்க ளம்புகு தினியவா யாலவா யுடையார்
செவிக்க ளம்புகு தேறுவ சிறியனேன் பனுவல்

பாய வாரியுண் டுவர்கெடு துலகெலாம் பருக
தூய வாக்கிய காரென சொற்பொருள் தெளிந்தோர்
ஆய கேள்வியர் துகளறு தாலவா யுடைய
நாய னார்க்கினி தாக்குப நலமிலேன் புன்சொல்

அல்லை யீதல்லை யீதென மறைகளு ம்அன்மை
சொல்லி னாற்றுதி திளைக்குமி சுந்தர னாடற்
கெல்லை யாகுமோ வென்னுரை யென்செய்கோ விதனை
சொல்லு வேனெனு மாசை யென் சொல்வழி கேளா

அறுகாற்பீ டத்துயர்மால் ஆழிகடை தமுதையரங் கேற்று மாபோல்
அறுகாற்பே டிசைபாடுங் கூடன்மான் மியத்தையரு தமிழாற் பாடி
அறுகாற்பீ டுயர்முடி யார் சொக்கேசர் சந்நிதியி லமர சூழும்
அறுகாற்பீ டத்திருந்து பரஞ்சோதி முனிவனரங் கேற்றி னானே
அவையடக்கம் சுபம்
பாண்டி திருநாட்டு படலம்

கறைநி றுத்திய கந்தர சுந்தர கடவுள்
உறைநி றுத்திய வாளினாற் பகையிரு ளதுக்கி
மறைநி றுத்திய வழியினால் வழுதியா செங்கோன்
முறைநி றுத்திய பாண்டிநா டணியது மொழிவாம்

தெய்வ நாயகன் நீறணி மேனிபோற் சென்று
பௌவ மேய்ந்துமை மேனிபோற் பசந்துபல் லுயிர்க்கும்
எவ்வ மாற்றுவான் சுரந்திடு மின்னரு ளென்ன
கௌவை நீர்சுர தெழுந்தன கனைகுரல் மேகம்

இடித்து வாய்திற தொல்லென வெல்லொளி மழுங்க
தடித்து வாள்புடை விதிர்த்துநின் றுஇந்திர சாபம்
பிடித்து நீளம்பு கோடைமேற் பெய்துவெம் பெரும்போர்
முடித்து நாமென வருதல்போன் மொய்த்தன கொண்மூ

முனித னீள்வரை யுச்சிமேன் முழங்கிவா னிவந்து
தனித நீர்மழை பொழிவன தடஞ்சிலை யிராமன்
கனித னீர்மையா லாலவா கண்ணுதல் முடிமேற்
புனித நீர்த்திரு மஞ்சனம் ஆட்டுவான் போலும்

சுந்த ரன்றிரு முடிமிசை தூயநீ ராட்டும்
இந்தி ரன்றனை யொத்தகா ரெழிழிதென் மலைமேல்
வந்து பெய்வல தனிமுதன் மௌலிமேல் வலாரி
சிந்து கின்றகை போதென பன்மணி தெறிப்ப

உடுத்த தெண்கடன் மேகலை யுடையபார் மகள்தன்
இடத்து தித்தபல் லுயிர்க்கெலா மிரங்கித்தன் கொங்கை
தடத்து நின்றிழி பாலென தடவரை முகடு
தொடுத்து வீழ்வன விழுமென தூங்குவெள் ளருவி

கருநிற மேக மென்னுங் கச்சணி சிகர கொங்கை
அருவியா தீம்பால் சோர வகன்சுனை யென்னுங் கொப்பூழ
பொருவில்வே யென்னு மென்றோ பொதியமாஞ் சைல பாவை
பெருகுதண் பொருநை யென்னும் பெண்மக பெற்றாள் அன்றே

கல்லென கரைந்து வீழுங் கரும்புனற் குழவி கான
தொல்லென தவழ்ந்து தீம்பா லுண்டொரீஇ திண்டோண் மள்ளர்
சொல்லென தெழிக்கும் பம்பை தீங்குரல் செவிவா தேக்கி
மெல்லென காலிற் போகி பணைதொறும் விளையாட்டு எய்தி

அரம்பைமென் குறங்கா மாவி னவிர்தளிர் நிறமா தெங்கின்
குரும்பைவெம் முலையா வஞ்சி கொடியிரு நுசுப்பா கூந்தல்
சுரும்பவிழ் குழலா கஞ்சஞ் சுடர்மதி முகமா கொண்டு
நிரம்பிநீள் கைதை வேலி நெய்தல்சூழ் காவில் வைகி

பன்மலர் மாலை வேய்ந்து பானுரை போர்வை போர்த்து
தென்மலை தேய்ந்த சாந்த மான்மத சேறு பூசி
பொன்மணி யார தாங்கி பொருநையாங் கன்னி முந்நீர
தன்மகிழ் கிழவ னாக தழீஇகொடு கலந்த தன்றே

வல்லைதா யிருபால் வைகுஞ் சிவாலய மருங்கு மீண்டு
முல்லையா னைந்து தேனு திரைக்கையான் முகந்து வீசி
நல்லமான் மதஞ்சா தப்பி நறுவிரை மலர் தூய் நீத்தஞ்
செல்லலாற் பூசை தொண்டின் செயல்வினை மாக்கள் போலும்

அரும்பவி ழனங்க வாளி யலைதர வாகம் பொன்போர
திரங்கிவா லன்ன மேங்கதி யிருகையும் சங்கஞ் சிந்தி
மசுங்குசூழ் காஞ்சி தன்னவரம்பிற வொழுகும் மாரி
பரம்பரற் கையம் பெய்யும் பார்ப்பன மகளிர் போலும்

வரைபடு மணியும் பொன்னும் வைரமும் குழையும் பூட்டி
அரைபடு மகிலுங் சாந்து மப்பியின் னமுத மூட்டு
கரைபடு மருத மென்னும் கன்னியை பருவ நோக்கி
திரைபடு பொருநை நீத்தஞ் செவிலிபோல் வளர்க்கு மாதோ

மறைமுதற் கலைக ளெல்லா மணிமிடற் றவனே யெங்கும்
நிறைபர மென்றும் பூதி சாதனநெறி வீடென்றும்
அறைகுவ தறிந்து தேறா ரறிவென கலங்கி யங்கி
முறையின்வீ டுணர்ந்தோர் போல தெளிந்தது மூரி வெள்ளம்

மறைவழி கிளைத்த வெண்ணெண் கலைமகள் போல் வருநீர் வெள்ள
துறைவழி யொழுகும் பல்கால் சோலைதண் பழனஞ் செய்தேன்
உறைவழி யோடை எங்கு மோடிமன் றுடையார கன்பர்
நிறைவழி யாத வுள்ள தன்புபோ னிரம்பிற் றன்றே

இழிந்த மாந்தர்கை பொருள்களும் இகபர தாசை
கழிந்த யோகியர் கைப்படிற் றூயவா களங்கம்
ஒழிந்த வாறுபோ லுவரியுண் டுவர்கெடு தெழிலி
பொழிந்த நீரமு தாயின புவிக்கும்வா னவர்க்கும்

ஈறி லாதவள் ஒருத்தியே யைந்தொழி லியற்ற
வேறு வேறுபேர் பெற்றென வேலைநீ ரொன்றே
யாறு கால்குளங் கூவல்குண் டகழ்கிடங் கெனப்பேர்
மாறி யீறில்வான் பயிரெலாம் வளர்ப்பது மாதோ

களமர்கள் பொன்னேர் பூட்டி தாயர்வா கனிந்த பாடற்
குளமகிழ் சிறாரி னேறு மொருத்தலு முவகை தூங்க
வளமலி மருதம் பாடி மனவலி கடந்தோர் வென்ற
அளமரு பொறிபோ லேவ லாற்றவள் வினையின் மூண்டார்

பலநிற மணிகோ தென்ன பன்னிற வேறு பூட்டி
அலமுக விரும்புதேய வாள்வினை கருங்கான் மள்ளர்
நிலமகள் உடலங் கீண்ட சால்வழி நிமிர்ந்த சோரி
சலமென நிவந்த நெங்கேழ தழன்மனி யிமைக்கு மன்னோ

ஊறுசெய் படைவாய் தேய வுழுநரு நீர்கால் யாத்து
சேறுசெய் குநரு தெய்வம் தொழுதுதீஞ் செந்நெல் வீசி
நாறுசெய் குநரும் பேர்த்து நடவுசெய் குநரு தெவ்வின்
மாறுசெய் களைகட்டோம்பி வளம்படு குநரும் ஆனார்

பழிபடு நறுவ தன்னை கடைசியர் பருகி செவ்வாய்
மொழி தடுமாற வேர்வை முகத்தெழ முறுவல் தோன்ற
விழிசிவ துழல கூந்தன் மென்றுகில் சோர வுள்ள
கழிபெருங் களிப்பு நல்கி கலந்தவ ரொத்த தன்றே

பட்பகையாகு தீஞ்சொற் கடைசியர் பவள செவ்வா
குட்பகை யாம்ப லென்று மொண்ணறுங் குவளை நீலங்
கட்பகை யாகு மென்றுங் கமலநன் முகத்து கென்றும்
திட்பகை யாகு மென்றுங் செறுதல்போற் களைதல் செய்வார்

கடைசியர் முகமும் காலும் கைகளும்கமல மென்னார்
படைவிழி குவளை யென்னார் பவளவாய் குமுத மென்னார்
அடையவுங் களைந்தார் மள்ளர் பகைஞரா யடுத்த வெல்லை
உடையவ னாணை யாற்றா லொறுப்பவர குறவுண் டாமோ

புரையற வுணர்ந்தோர் நூலின் பொருளினுள் ளடங்கி யந்நூல்
வரையறை கருத்து மான வளர்கரு புறம்பு தோன்றி
கரையமை கல்வி சாலா கவிஞர்போ லிறுமாந்து அந்நூல்
உரையென விரிந்து கற்பின் மகளிர்போ லொசிந்த தன்றே

அன்புறு பத்தி வித்தி யார்வநீர் பாய்ச்சு தொண்டர
கின்புரு வான வீச னின்னருள் விளையு மாபோல்
வன்புறு கருங்கான் மள்ளர் வைகலுஞ் செவ்வி நோக்கி
நன்புல முயன்று காக்க விளைந்தன நறுந்தண் சாலி

அகனில வேறு பாட்டின் இயல்செவ்வி யறிந்து மள்ளர்
தகவினை முயற்சி செ காமநூல் சாற்று நான்கு
வகைநலார் பண்புசெல்வி யறிந்துசேர் மைந்தர கின்பம்
மிகவிளை போகம் போன்று விளைந்தன பைங்கூ ழெல்லாம்

கொடும்பிறை வடிவிற் செய்த கூனிரும் பங்கை வாங்கி
முடங்குகால் வரிவண் டார்ப்ப முள்ளரை கமல நீலம்
அடங்கவெண் சாலி செந்நெல் வேறுவே றரிந்தீடாக்கி
நெடுங்கள தம்பொற் குன்ற நிரையென பெரும்போர் செய்தார்

கற்றைவை களைந்து தூற்றி கூப்பியூர காணி தெய்வம்
அற்றவர கற்ற வாறுஈ தளவைகண் டாறி லொன்று
கொற்றவர் கடமை கொள்ள பண்டியிற் கொடு போ தென்னா
டுற்றவர் சுற்ற தெய்வம் விருந்தினர கூட்டியுண்டார்

சாறடு கட்டி யெள்ளு சாமைகொள் ளிறுங்கு தோரை
ஆறிடு மதமால் யானை பழுக்குலை யவரை யேனல்
வேறிபல் பயறோ டின்ன புன்னில விளைவு மற்றும்
ஏறோடு பண்டி யேற்றி யிருநிலங் கிழிய வுய்ப்பார்

துறவின ரீச சேனச தொண்டினர் பசிக்கு நல்லூண்
டிறவினை பிணிக்கு தீர்க்கு மருந்துடற் பனிப்பு காடை
உறைவிடம் பிறிது நல்கி யவரவ ரொழிகி செய்யும்
அறவினை யிடுக்க ணீக்கி யருங்கதி யுய்க்க வல்லார்

நிச்சலு மீச னன்பர் நெறிப்படிற் சிறார்மேல் வைத்த
பொச்சமில் அன்பு மன்னர் புதல்வரை கண்டாலன்ன
அச்சமுங் கொண்டு கூசி யடிபணி தினிய கூறி
இச்சையா றொழுகி யுள்ள குறிப்பறி தேவல் செய்வார்

நறைபடு கனிதேன் பெய்த பாலொடு நறுநெய் வெள்ளம்
நிறைபடு செம்பொன் வண்ண புழுக்கலா னிமிர்ந்த சோறு
குறைவற வுண்டு வேண்டும் பொருள்களும் கொண்மி னென்ன
மறைமுத லடியார் தம்மை வழிமறி தருத்துவார்கள்

பின்னெவ னுரைப்ப தந்த பெருந்தமிழ் நாடாங்கன்னி
தன்னிடை யூர்க ளென்னு மவயவ தாங்க செய்த
பொன்னியற் கலனே கோயின் மடமற புறநீர சாலை
இன்னமு தருத்து சாலை யெனவுரு தரித்த தம்மா

இன்ற டம்புனல் வேலிசூழ் இந்நில வரைப்பிற்
குன்ற முல்லைதண் பணைநெய்தல் குலத்தினை நான்கும்
மன்ற வுள்ளமற் றவைநிற்க மயங்கிய மரபின்
ஒன்றோ டொன்றுபோய் மயங்கிய திணைவகை யுரைப்பாம்

கொல்லை யானிரை மேய்ப்பவர் கோழிணர குருந்தின்
ஒல்லை தாயதிற் படர் கறி கருந்துண ருகுப்ப
முல்லை சோறென தேன்விராய் முத்திழை சிற்றில்
எல்லை யாயமோ டாடுப வெயின்சிறு மகளிர்

கன்றோ டுங்களி வண்டுவாய் நக்கவீர்ங் கரும்பு
மென்று பொன்சொரி வேங்கைவா யுறங்குவ மேதி
குன்றி ளந்தினை மேய்ந்துபூங் கொழுநிழன் மருதஞ்
சென்று தங்குவ சேவகம் எனமுற செவிமா

எற்று தெண்டிரை யெறிவளை யெயிற்றியர் இழைத்த
சிற்றில் வாய்நுழை தழிப்பவ சிறுமியர் வெகுண்டு
பற்றி லாரென சிதறிய மனவணி பரதர்
முற்றி லாமுலை சிறுமியர் முத்தொடும் கோப்ப

முல்லை வண்டுபோய் முல்லையாழ் முளரிவாய் மருதம்
வல்ல வண்டினை பயிற்றிப்பின் பயில்வன மருதங்
கொல்லை யான்மடி யெறிந்திளங் குழவியென்று இரங்கி
ஒல்லை யூற்றுபால் வெள்ளத்து ளுகள்வன வாளை

கரும்பொற் கோட்டிளம் புன்னைவா கள்ளுண்டு காளை
சுரும்பு செவ்வழி பாண்செ கொன்றைபொன் சொரிவ
அருந்த டங்கடல் வளையெடுத்து ஆழியான் கையில்
இருந்த சங்கென விறைகொள பூவைமே லெறிவ

கழிந்த தெங்கினொண் பழம்பரீஇ முட்பலா கனிகீண்
டழிந்த தேனுவர கேணிபா தகற்றுவ வுவரை
வழிந்த தேன்மடற் கேதகை மலர்நிழல் குருகென்
றொழிந்த தாமரை போதுபுக்கு ஒளிப்பன கெண்டை

ஆறு சூழ்கழி புலால்பொறா தசைந்துகூன் கைதை
சோறு கால்வன வாம்பல்வாய் திறப்பன துணிந்து
கூறு வாரென குவளைகண் காட்டிட கூடி
தூறு வாரென சிரித்துஅலர் தூற்றவ முல்லை

துள்ளு சேல்விழி நுளைச்சியர் சுறவொடு மருந்த
கள்ளு மாறவும் கூனலங்காய் தினை யவரை
கொள்ளு மாறவுங் கிழங்குதேன் கொழுஞ்சுவை கன்னல்
எள்ளு மாறவும் அளப்பன விடைக்கிடை முத்தம்

அவமி கும்புல பகைகட துயிர்கெலா மன்பாம்
நவமி குங்குடை நிழற்றிமெ செய்யகோ னடாத்தி
சிவமி கும்பர ஞான மெ திருவொடும் பொலிந்து
தவமி ருந்துஅர சாள்வது தண்டமிழ பொதியம்

வான யாறுதே துயரிய மலயமே முக்கண்
ஞான நாயக னம்மலை போர்த்தகார் நால்வாய்
ஆனை யீருரு யம்மழை யசும் பதன் புண்ணீர்
கூனல் வான்சிலை குருதிதோய் கோடுபோன்று அன்றே

சுனைய கன்கரை சூழல்வா சுரும்புசூழ் கிடப்ப
நனைய விழ்ந்தசெங் காந்தண்மேல் நாகிள வேங்கை
சினைய விழ்ந்தவீ கிடப்பபொன் றோய்கல தெண்ணீர்
அனைய பொன்சுடு நெருப்பொடு கரியிரு தனைய

குண்டுநீர்ப்படு குவளைவா கொழுஞ்சினை மரவம்
வண்டு கூப்பிட செம்மறூ புதுமது வார்ப்ப
அண்டர் வாய்ப்பட மறைவழி பொரிசொரி துஆனெய்
மொண்டு வாக்கிமு தீவினை முடிப்பவ ரனைய

அகிலு மாரமு தழன்மடு தகழ்ந்தெறி தழல்கால்
துகிரு மாரமு தொட்டெறி தைஐவனம் தூவி
புகரின் மால்கரி மருப்பினால் வேலிகள் போக்கி
இகலில் வான்பயிர் ஓம்புவ வெயினர்தஞ் சீறூர்

அண்ட வாணருக்கு இன்னமு தருத்துவோர் வேள்வி
குண்ட வாரழற் கொழும்புகை கோலு குன்றிற்
புண்ட வாதவே லிறவுளர் புனத்தெரி மடுப்ப
உண்ட காரகிற் றூமமு மொக்கவே மயங்கும்

கருவி வாள் சொரி மணிகளுங் கழைசொரி மணியும்
அருவி கான்றபன் மணிகளு மகன்றலை நாக
திரவி கான்றெசெம் மணிகளும் புனங்கவ ரினமான்
குருவி வீழ்ந்திட கொடிச்சியர் கோத்துஎறி கவண்கல்

மாய வன்வடி வாயது வையமால் உந்தி
சேய மங்கய மாயது தென்னனா டலர்மேற்
போய மென்பொகு டாயது பொதி பொகுட்டின்
மேய நான்முக னகத்தியன் முத்தமிழ் வேதம்

ஏக மாகிய மேருவும் பொதியமே யிரும்பொன்
ஆகு மேருவை சூழ்ந்தசாம் பூநத யாறும்
நாக ராடுதண் பொருநையே நாவலா றுடுத்த
போக பூமியும் பெருநைசூழ் பூமியே போலும்

சிறந்த தண்டமிழ் ஆலவாய் சிவனுல கானாற்
புறந்த யங்கிய நகரெலாம் புரந்தரன் பிரமன்
மறந்த யங்கிய நேமியோ னாதிய வானோர்
அறந்த யங்கிய வுலகுரு வானதே யாகும்

வளைந்த நுண்ணிடை மடந்தையர் வனமுலை மெழுகி
களைந்த குங்கு கலவையுங் காசறை சாந்தும்
அளைந்த தெண்டிரை பொருநையோ வந்நதி ஞாங்கர்
விளைந்த செந்நெலுங் கன்னலு வீசும் அவ் வாசம்

பொதியி லேவிளை கின்றன சந்தனம் பொதியின்
நதியி லேவிளை கின்றன முத்த நதிசூழ்
பதியி லேவிளை கின்றன தரு பதியோர்
மதியி லேவிளை கின்றன மறைமுதற் பத்தி

கடுக்க வின்பெறு கண்டனு தென்றிசை நோக்கி
அடுக்க வந்துவ தாடுவான் ஆடலி னிளைப்பு
விடுக்க வாரமென் காறிரு முகத்திடை வீசி
மடுக்க வுந்தமிழ் திருச்செவி மாந்தவு மன்றோ

விடையு கைத்தவன் பாணினி கிலக்கண மேனாள்
வடமொ ழிக்குரை தாங்கியன் மலயமா முனிக்கு
திடமு றுத்தியம் மொழிக்கெதிர் அக்கிய தென்சொன்
மடம கட்காங் கென்பது வழுதிநா டன்றோ

கண்ணு தற்பெருங் கடவுளுங் கழகமோ டமர்ந்து
பண்ணு றத்தெரிந்து ஆய்ந்தவி பசுந்தமி ழேனை
மண்ணி டைச்சில விலக்கண வரம்பிலா மொழிபோல்
எண்ணி டை பட கிடந்ததா வெண்ணவும் படுமோ

தொண்டர் நாதனை தூதிடை விடுத்தலும் முதலை
உண்ட பாலனை யழைத்தது மெலும்புபெண் ணுருவா
கண்ட தும்மறை கதவினை திறந்துங் கன்னி
தண்ட மிழ்சொலோ மறுபுல சொற்களோ சாற்றீர்

வெம்மை யால்விளை வ·கினும் வேந்தர்கோல் கோடி
செம்மை மாறினும் வறுமைநோய் சிதைப்பினுஞ் சிவன்பாற்
பொய்மை மாறிய பத்தியும் பொலிவுகுன் றாவா
தம்மை மாறியும் புரிவது தருமம் அந்நாடு

உலகம் யாவையு மீன்றவ ளும்பரு ளுயர்ந்த
திலக நாயகி பரஞ்சுடர் சேயென மூன்று
தலைவ ரான்முறை செய்தநா டி·தன்றி சல்தி
சுலவு பாரினுண் டாகுமோ துறக்கத்தும் அ·தே
பாண்டி திருநாட்டு படலம் சுபம்
மதுரை திருநகர படலம்

மங்க லம்புனை பாண்டிநா டாகிய மகட்கு
சங்க லம்புனை தோளிணை தடமுலை யாதி
அங்க மாம்புற தழுவிய நகரெலா மனைய
நங்கை மாமுக மாகிய நகர்வளம் பகர்வாம்

கொங்கை யேபரங் குன்றமுங் கொடுங்குன்றுங் கொப்பூழ்
அங்க மேதிரு சுழியல்அவ் வயிறுகுற் றாலஞ்
செங்கை யேடக மேனியே பூவண திரடோள்
பொங்கர் வேய்வன திருமுக மதுரையாம் புரமே

வடுவின் மாநில மடந்தைமார் பிடைக்கிட திமைக்க
படுவில் ஆரமே பாண்டிநா டாரமேற் பக்க
திடுவின் மாமணி யதன்புற நகரெலா மிவற்றுள்
நடுவி னாயக மாமணி மதுரைமா நகரம்

திரும கட்கொரு தாமரை கூடமே திருமான்
மரும கட்குவெண் டாமரை மாடமே ஞான
தரும கட்கியோ கத்தனி பீடமே தரையாம்
பெரும கட்குஅணி திலகமே யானதி பேரூர்

திக்கும் வானமும் புதையிரு டின்றுவெண் சோதி
கக்கு மாளிகை நிவப்புறு காட்சி நகருள்
மிக்க வாலிதழ தாமரை வெண்மகள் இருக்கை
ஒக்கு மல்லது புகழ்மக ளிருக்கையு மொக்கும்

நெற்க ரும்பென கரும்பெலா நெடுங்கமு கென்ன
வர்க்க வான்கமு கொலிகலி தெங்கென வளர்ந்த
பொற்க வின்குலை தெங்குகார பந்தரை பொறுத்து
நிற்க நாட்டிய காலென நிவந்ததண் பணையே

சிவந்த வாய்க்கருங் கயற்கணாள் வலாரியை சீறி
கவர்ந்த வான்றரு குலங்களே கடிமணம் வீசி
உவந்து வேறுபல் பலங்களும் வேண்டினர குஉதவி
நிவந்த காட்சியே போன்றது நிழன்மலர சோலை

ஒல்லொ லிக்கதிர சாவிகள் புறந்தழீஇ யோங்க
மெல்லி லைப்பகங் கொடியினால் வீக்குறு பூகம்
அல்லெ னுங்கள தண்ணற னணிவிழா தருப்பை
புல்லொ டும்பிணி புண்டபொற் கொடிமரம் போலும்

சீத வேரியுண்டு அளிமுரல் கமலமேற் செருந்தி
போத வேரியு மலர்க்களுஞ் சொரிவன புத்தேள்
வேத வேதியர் செங்கரம் விரித்துவாய் மனுக்கள்
ஓத வேமமு முதகமு முதவுவா ரனைய

விரைசெய் பங்க சேக்கைமேற் பெடையொடும் விரவி
அரச வன்னநன் மணஞ்செய வம்பு பொய்கை
திரைவ ளைக்கையா னுண்டுளி செறிந்தபா சடையாம்
மரக தக்கல தரளநீ ராஞ்சனம் வளைப்ப

இரும்பின் அன்னதோள் வினைஞரார தெறிந்துவாய் மடுக்குங்
கரும்பு தின்றிடி யேற்றொலி காட்டியின் சாறு
சுரும்பு சூழ்கிட தாற்றிட சொரிந்துவெஞ் சினத்தீ
அரும்பு கட்களி றொத்தன வாலையெ திரங்கள்

பள்ள நீர்குடை தஞ்சிறை பாசிபோர்த்து எழுந்த
வெள்ளை யன்னத்தை காரன மெனப்பெடை வீழ்ந்த
உள்ள மீட்டல மரச்சிற குதறியுள் ளன்பு
கொள்ள வாசையிற் றழீஇக்கொடு குடம்பைசென் றணையும்

இரவி யாழியொன் றுடையதே ரீர்த்தெழும் இமையா
புரவி நாநிமிர தயில்வன பொங்கர்வா தளிர்கள்
கரவி லார்மக தெழுபுகை கற்பக நாட்டிற்
பரவி வாட்டுவ பனியென பங்க பொய்கை

பிறங்கு மாலவா யகத்துளெம் பிரான்அரு ளால்வ
தறங்கொ டீர்த்தமா யெழுகட லமர்ந்தவா நோக்கி
கறங்கு தெண்டிரை பெரும்புற கடலும்வ திவ்வூர
புறங்கி டந்ததே போன்றது புரிசைசூழ் கிடங்கு

எறியும் வாளையு மடிக்கடி யெழுந்துடல் பரப்பி
பறியு மாமையும் வாளடு கேடகம் பற்றி
செறியு நாண்மலர் அகழியுஞ் சேண்டொடு புரிசை
பொறியு மேயொன்றி யுடன்றுபோர் புரிவன போலும்

கண்ணி லாதவெங் கூற்றென கராங்கிட தலைப்ப
மண்ணி னாரெவ ரேனுமிம் மடுவிடை வீழ்ந்தோர்
தெண்ணி லாமதி மிலைந்தவர கொப்பென சிலரை
எண்ணி னார்இரு ணரகநீ தேறினு மேறார்

குழிழ லர்ந்தசெ தாமரை கொடிமுகிழ் கோங்கின்
உமிழ்த ரும்பா ஞானமுண் டுமிழ்ந்தவாய் வே
தமிழ றிந்துவை திகமுடன் சைவமு நிறுத்தும்
அமிழ்த வெண்டிரை வைகையும் ஒருபுற தகழாம்

பிள்ளை யும்பெடை யன்னமுஞ் சேவலும் பிரியா
கள்ள முண்டக செவ்வியாற் கண்டவர் கண்ணும்
உள்ள முந்திரும் பாவகை சிறைப்படுத்து ஓங்கும்
புள்ள லம்புதண் கிடங்கிது புரிசையை புகல்வாம்

மாக முந்திய கடிமதில் மதுரைநா யகர்கை
நாக மென்பதே தேற்ற நகர்மதில் விழுங்கி
மேக நின்றசை கின்றதவ் வெஞ்சின பணிதன்
ஆக மொன்றுதோ லூரிபட நெளிவதே யாகும்

புரங்க டந்தபொற் குன்றுகோ புரமென சுருதி
சிரங்க டந்தவர் தென்னரா யிருந்தனர் திருந்தார்
உரங்க டந்திட வேண்டினும் உதவிசெய் தவரால்
வரங்க டந்திட பெறவெதிர் நிற்பது மானும்

சண்ட பானுவும் திங்களும் தடைபட திசையும்
அண்ட கோளமும் பரந்துநீண் டகன்றகோ புரங்கள்
விண்ட வாயிலால் வழங்குவ விடவரா வங்கா
துண்ட போல்பவு முமிழ்வன முழலா

மகர வேலையென் றியானைபோன் மழையரு தகழி
சிகர மாலைசூ ழம்மதி றிரைக்கர துழாவி
அகழ வோங்குநீர் வைகையால் அல்லது வேற்று
பகைவர் சேனையாற் பொரப்படும் பாலதோ வன்றே

எல்லை தேர்வழி தடைசெயு மிம்மதிற் புறஞ்சூழ
தொல்லை மேவலர் வளைந்துழி யுடன்றுபோர் ஆற்றி
வெல்ல மள்ளரும் வேண்டுமோ பொறிகளெ
வல்ல வம்மதிற் பொழிசெயு மறஞ்சிறி துரைப்பாம்

மழுக்கள் வீசுவன நஞ்சு பூசுமுனை வாள்கள் முத்தலை
கழுக்கள் வீசுவன குந்த நேமியெரி கால காலனேர்
எழுக்கள் வீசுவன கப்ப ணங்கள் விடமென்ன வன்னெடுங்
கொழுக்கள் வீசுவன கற்க வண்கயிறு கோத்து வார்த்தரோ

நஞ்சு பில்குதுளை வாளெ யிற்றரவு நாநிமிர தெறியு மலையரா
வெஞ்சி னங்கொண்முழை வாய்தி றந்துபொரு வாரை விக்கிட விழுங்குமாற்
குஞ்ச ரங்கொடிய முசலம் வீசியெதிர் குறுகு வார்தலைகள் சிதறுமால்
அஞ்சு வெம்பொறி விசைப்பி னுங்கடுகி யடுபு லிப்பொறி யமுக்குமால்

எள்ளி யேறுநரை யிவுளி மார்பிற வெறிந்து குண்டகழி யிடைவிழ
தள்ளி மீளுமுருள் கல்லி ருப்புமுளை தந்து வீசுயுடல் சிந்துமாற்
கொள்ளி வாயலகை வாய்தி றந்துகனல் கொப்பு ளிப்பவுடல் குப்புற
துள்ளி யாடுவன கைகள் கொட்டுவன தோள்பு டைப்பசில கூளியே

துவங்கு சங்கிலி யெறிந்தி ழுக்குமரி தொடர்பி டித்தகை யறுக்கவி
டுவக்கு மொன்னலர்க டலைக ளைத்திருகி யுடனெ ருக்குமா நிலைகளாற்
சுவைக்கொ ழுந்தழல் கொளுத்தி வீசுமெதிர் கல்லு ருட்டியடும் ஒல்லென
குவைக்க டுங்கன்மழை பெய்யு மட்டமணல் கொட்டு வேவலர்கள் கிட்டவே

உருக்கி யீயமழை பெய்யு மாலய வுருக்கு வட்டுருகு செம்பினீர்
பெருக்கி வீசும்விடு படையெ லாமெதிர் பிடித்து விட்டவர் தமைத்தெற
செடுக்கி வீசுநடை கற்ற மாடமொடு சென்று துடி முரசொடும்
பெருக்கி மீளுநடை வைய மேனடவி யெய்யும் வாளிமழை பெய்யுமால்

வெறிகொள் ஐம்பொறியை வெல்லி னும்பொருது வெல்லுதற்கரிய காலனை
முறிய வெல்லினும் வெலற்க ருங்கொடிய முரண வாயமர ராணெலாம்
அறிவி னானிறுவு கம்மி யன்செயவு மரிய வாயவனர் புரியுமி
பொறிகள் செய்யும்வினை யின்ன பொன்னணி புரத்து வீதிக ளுரைத்துமால்

கழையும் தாமமும் சுண்ணமு மணிநிழற் கலணுங்
குடையு தூபமு தீபமுங் கும்பமு தாங்கி
தழையுங் காதலர் வரவுபார தன்பக ததும்பி
விழையுங் கறிபினா ரொத்தன விழாவறா வீதி

ஆலநின்றமா மணிமிடற் றண்ணலா னந்த
கோல நின்றசே வடிநிழல் குறுகினார் குணம்போல்
வேலை நின்றெழு மதியெதிர் வெண்ணிலா தெண்ணீர்
கால நின்றன சந்திர காந்தமா ளிகையே

குன்ற நேர்பளி குபரிகை நிரைதொறுங் குழுமி
நின்ற பல்சரா சரமு நீழல்வாய் வெள்ளி
மன்ற கம்பொலி தாடிய மலரடி நிழல்பு
கொன்றி யொன்றறல் கலந்தபல் லுயிர்நிலை யனைய

கறிந்த ருந்துபுற் குவைகழீஇ காற்றொடர் பரி
தெறித்த கன்றயன் மரகத சித்திரத்து எற்றி
எறித்த பைங்கதிர கொழிந்தையு மெட்டிநா வளைத்து
பறித்து மென்றுவா யசைப்பன பசலையான் கன்று

சிறுகு கண்ணவா காற்றெறி செவியவா பாசம்
இறுகு காலவா கோட்டுமா னினம்வழங் காறுங்
குறுகு நுண்மருங் கிறுத்தெழு கோட்டுமா னினம்போம்
மறுகும் வண்டுசூழ திறைகொள மான்மத நாறும்

மாட மாலையு மேடையு மாளிகை நிரையும்
ஆட ரங்கமு மன்றிவே ளன்னவர் முடியும்
ஏட விழ்ந்ததா ரகலமு மிணைத்தட தோளுஞ்
சூடு மாதரார் சீறயி பஞ்சுதோய் சுவடு

மரு செம்புன லாறிட மாறடு கோட்டு
பரு செங்கண்மால் யானையின் பனைக்கையு மறைநூல்
அருமை செம்பொரு ளாய்ந்தவர கரும்பொருள் ஈவோர்
தரு செங்கையு மொழுகுவ தானநீ ராறு

பரிய மாமணி பத்தியிற் பதித்திரு படலம்
பொரிய வில்லிட குயிற்றிய பொன்னர மியமும்
தெரிய மாமுர சொலிகெழு செம்பொனா டரங்கும்
அரிய மின்பயோ தரஞ்சு தாடுவ கொடிகள்

வலம்ப டும்பு தாடவர் மார்ப்மேற் புலவி
கலம்ப டர்ந்தபூண் முலையினார் காலெடு தோ
சிலம்ப லம்பிசை மழுங்கமுன் னெழுமவர் தேந்தார
புலம்பு வண்டுநொ தரற்றிய பொங்குபேர் ஒலியே

தைய லார்மதி முகங்களு தடங்களுங் குழைய
மைய ளாவிய விழிகளு மாடமுங் கொடிய
கையு நாண்மலர பொதும்பருங் கறங்குஇசைவண்ட
நெய்ய வோதியும் வீதுயு நீளற னெறிய

மலரு திங்கடோய் மாடமுஞ் செய்வன மணங்கள்
அலரு தண்துறை யுங்குடை தாடுவ தும்பி
சுலவுஞ் சோலையு மாதரு தூற்றுவ வலர்கள்
குலவும் பொய்கையு மனைகளுங் குறைபடா வன்னம்

ஊடி னாரெறி கலன்களு மம்மனை யுடன்ப
தாடி னார்பரி யாரமு மடியினாற் சிற்றில்
சாடி னாரொடு வெகுண்டுகண் டதும்புமு திறைப்ப
வாடி னார்பரி நித்தில மாலையும் குப்பை

ஐய வென்னுரை வரம்பினை வாகுமோ வடியர்
உய்ய மாமணி வரிவளை விறகுவிற் றுழன்றோன்
பொய்யில் வேதமுஞ் சுமந்திட பொறாதகன் றரற்றுஞ்
செய்ய தாண்மலர் சுமந்திட தவம்செய்த தெருக்கள்

தோரண நிரைமென் காஞ்சி சூழ்நிலை நெடுந்தே ரல்குற்
பூரண கும்ப கொங்கை பொருவின்மங் கலமா மங்கை
தாரணி தார தூக்கி சந்தகி றிமிர்ந்து பாலி
சீரணி முளைவெண் மூரல் செய்துவீற் றிருக்கு மன்னோ

திங்களை சுண்ணம் செய்து சேறுசெய் தூட்டி யன்ன
பொங்குவெண் மாட பந்தி புண்ணியம் பூசு தொண்டர்
தங்கண்மெய் வேட தன்னை தரித்தன சால கண்கொண்
டங்கணன் விழவு காண்பா னடைந்தென மிடைந்த வன்றே

தேரொலி கலின பாய்மான் சிரிப்பொலி புரவி பூண்ட
தாரொலி கருவி யைந்தும் தழங்கொலி முழங்கு கைம்மான்
பேரொலி யெல்லா மொன்றி பெருகொலி யன்றி யென்றும்
காரொலி செவிம டாது கடிமணி மாட கூடல்

இழிபவ ருயர்ந்தோர் முத்தோ ரிளையவர் கழியர் நோயாற்
கழிபவர் யாவ ரேனும் கண்வலை பட்டு நெஞ்சம்
அழிபவர் பொருள்கொண் டெள்ளு கெண்ணெய்போ லளந்து காட்டி
பழிபடு போகம் விற்பா ராவண பண்பு சொல்வாம்

மெய்படு மன்பி னார்போல் விரும்பினார கருத்து தங்கள்
பொய்படு மின்பம் யார்க்கும் புலப்பட தேற்று வார்போல்
மைபடு கண்ணார் காமன் மறைப்பொருள் விளங்க தீட்டி
கைபட சுவரா தோன்ற சித்திரங் காண செய்வார்

திருவிற்கான் மணிப்பூ ணாகம் பலகையா தெண்மு தார
அருவிக்கால் வரைமென் கொங்கை சூதொட்டி யாடி வென்றும்
மருவிக்கா முகரை தங்கள் வடிக்கண்வேன் மார்ப தைப்ப
கருவிச்சூ தாடி வென்றும் கைப்பொருள் கவர்தல் செய்வார்

தண்பனி நீரில் தோய்த்த மல்லிகை தாம நாற்றி
விண்படு மதி தீண்டும் வெண்ணிலா முற்ற திட்ட
கண்படை யணைமேற் கொண்டு காமனுங் காமுற் றெய்த
பண்பல பாடி மைந்த ராவியை பரிசில் கொள்வார்

குரும்பைவெம் முலையிற் சிந்து சாந்தமுங் குழலிற் சிந்தும்
அரும்பவிழ் மாலை தாது மளிநுகர தெச்சி லாகி
பொரும்பரி காலிற் றூளா போயர மாதர் மெய்யும்
இருங்குழற் காடுஞ் சூழ்போ யியன்மணம் விழுங்கு மன்னோ

ஆலவா யுடையா னென்று மங்கயற் கண்ணி யென்றும்
சோலைவாழ் குயிலி னல்லார் சொல்லியாங் கொருங்கு சொல்லும்
பாலவாங் கிளிகள் பூவை பன்முறை குரவ னோதும்
நூலவா சந்தை கூட்டி நுவன்மறை சிறாரை யொத்த

ஔவிய மதர்வேற் கண்ணா ரந்தளிர் விரன டாத்தும்
திவ்விய நரம்புஞ் செவ்வா தித்திக்கு மெழாலும் தம்மிற்
கௌவிய நீர வாகி காளையர் செவிக்கா லோடி
வெவ்விய கா பைங்கூழ் விளைதர வளர்க்கு மன்றே

கட்புல னாதி யைந்து முவப்புற கனிந்த காமம்
விட்புல தவரே யன்றி வீடுபெற் றவரும் வீழ்ந்து
பெட்பமுற் றமுதும் கை பெரும்குல கற்பி னார்போல்
நட்பிடை படுத்தி விற்கு நல்லவ ரிருக்கை யீ தால்

வழுக்கறு வாய்மை மாண்புங் கங்கைதன் மரபின் வந்த
விழுக்குடி பிறப்பு மூவர் ஏவிய வினைகே டாற்றும்
ஒழுக்கமு மமைச்சாய் வேந்தர குறுதிசூழ் வினையுங் குன்றா
இழுக்கறு மேழி செல்வர் வளமறு கியம்ப லுற்றாம்

வருவிரு தெதிர்கொண் டேற்று நயனுரை வழங்கு மோசை
அருகிரு தடிசி லூட்டி முகமனன் கறையு மோசை
உரைபெறு தழிழ்பா ராட்டு மோசைகே டுவகை துள்ள
இருநிதி யளிக்கு மோசை யெழுகட லடைக்கு

அருந்தின ரருந்தி செல்ல வருந்துகின் றாரு மாங்கே
இருந்தினி தருந்தா நிற்க இன்னமு தட்டு பின்னும்
விருந்தினர் வரவு நோக்கி வித்தெலாம் வயலில் வீசி
வருந்திவிண் ணோக்கு மோரே ருழவர்போல் வாடி நிற்பார்

வானமும் திசையும் பொங்கும் புகழ்மையும் வானம் பேணும்
ஞானமும் பொறையுங் குன்றா நன்றியு மூக்க பாடு
தானமுங் கொடையு மன்பும் வரிசையு தகைசா னண்பும்
மானமு தவஞ்செய் தீன்ற மகவுபோல் வளர்க்க வல்லார்

புல்லியோர் பண்டங் கொள்வார் வினவின பொருடம் பக்கல்
இல்லெனி னினமா யுள்ள பொருளுரை தெதிர்ம றுத்தும்
அல்லத பொருளுண் டென்னின் விலைசுட்டி யறுத்து நேர்ந்துஞ்
சொல்லினு மிலாபங் கொள்வார் தொன்பர பிருக்கை சொல்வாம்

நீல வேதிமேற் பளிங்கினா னிழற்சுவர் நிறீஇமின்
கால வாலிய வைரவாள் கானிரை தும்பர
கோல வாணிலா சொரிமணி குயிற்றிவெண் மாடம்
மாலை போல்வரு தியற்றின பீடிகை மறுகு

திரைய ளிப்பவு திரைபடு தீம்புனல் வேலி
கரைய ளிப்பவுங் கரையிலா னிரைபடு கான
தரைய ளிப்பவு தரைகிழி தூன்றிவிண் டாங்கும்
வரைய ளிப்பவும் வாங்கிவாய் மடுப்பன மாடம்

கரிய கம்பல கிடுகின் மேற் கதிர்விடு பவள
தெரியல் பொன்னரி மாலிகை தெண்ணிலா சொரியும்
பரிய நித்தல மணிவட மரகத பசுந்தார்
விரிய விட்டன விந்திர வின்னிசை யனைய

நாள்க ளுங்குளிர் திங்களு ஞாயிறு மேனை
கோள்க ளுங்குளிர் விசும்பொரீஇ குடிபுகு தாங்கு
வாள்கி டந்திரா பகலொளி மழுக்கலால் வணிகர்
ஆள்க லம்பகர் பீடிகை துறக்கநா டனைய

பன்னி றத்தபல் பெருவிலை பட்டெலா மவண
அன்ன பட்டின்மேம் படுவிலை பருத்தியு மவண
எந்நி லத்தரும் பொருள்பதி னெழுபுல வணிகர்
மன்னி ருக்கையு மரும்பெறல் வளனெலா மவண

மரக தத்தினா லம்மிகள் வைரவா ளுலக்கை
உரல்கள் வெள்ளியா லடுப்பகில் விறகுலை பனிநீர்
அரிசி முத்தழல் செம்மணி யடுகலன் பிறவும்
எரிபொ னாலிழை தாடுப விவர்சிறு மகளிர்

செயிரிற் றீர்ந்தசெம் பொன்னினால் திண்ணிலை கதவம்
வயிர தாழுடை தவர்கடை வாயிலு மென்றால்
அயிரிற் றீந்தபே ரறிஞரு மனையர்தஞ் செல்வ
தியலிற் றாமென வரையறு திசைப்பதை யெவனோ

எரிக்கு றும்பொறி யனையசெம் மணிசுட ரெறிபொன்
வரிச்சு ரும்புநேர் மரகத முத்துவாள் வைர
தெரிப்ப ருந்துகிர் சிந்தின செல்லுநா ளன்றும்
கரிப்பர் கையக படுவன வாயிர திரட்டி

பாய தொன்மர பறவைபோற் பயன்கொள்வான் பதினெண்
தேய மாந்தருங் கிளந்தசொற் றிரட்சிதான் றூய
மாயை காரிய வொலி யன்றி வான்முதற் கருவின்
ஆய காரிய வோசையே யாய்க்கிட தன்றே

ஒழிவில் வேறுபல் பொருளுமே ழுலோகமும் பிறவும்
வழுவில் வேறுபல் கலைகளு மரபுளி வகுத்து
தழுவி வேண்டினர் தாங்கொள தக்கவா பகரா
அழிவி லாமறை போன்றன வாவண வீதி

திக்கெலாம் புகழ் மதுரையை சிவபுர மாக்கி
முக்க ணாயக னரசுசெய் முறையினு கேற்ப
தக்க தோழனோ டளகைமா நகருறை தயக்கம்
ஒக்கு மந்நகர் வாணிக ருறையுள்சூழ் நிகமம்

ஒற்றை யாழியா னுலகிரு ளதுக்குமா போல
செற்ற நேமியாற் கலி யிரு டின்றுகோ லோச்சி
மற்ற டம்புய வலியினான் காறடு சீற்ற
கொற்ற மன்னவர் விழுக்குடி கோமறு குரைப்பாம்

தரங்க வேலைக டம்மையே தாளுற பிணித்து
துரங்க மாவென தொகுத்த துறைபல வருவி
இரங்கு மோரறி வுயிர்வரை யாவையும் பெய்ர்த்து
மரங்கொல் யானைபோற் பிணித்தகூ டம்பல மன்னோ

மழுக்கள் வச்சிரங் கார்முகம் வாளிமு குடுமி
கழுக்கள் சக்கர முடம்பிடி கப்பண நாஞ்சில்
எழுக்க ணாந்தகம் பலகைதன் டிவைமுதற் படையின்
குழுக்க ளோடிகல் விந்தைவாழ் கூடமும் பலவால்

துளைய கல்லைமா லெனக்கொண்டு சுழற்றியுஞ் செந்தூள்
அளையும் யானைபோற் பாய்ந்துமல் லாற்றியும் ஆற்றல்
விளைய வாளடு கேடகம் வீசியும் வென்றி
இளைய ராடமர் பயில்வன வெண்ணிலா கூடம்

தேசவிர் நீல மாடஞ் செம்மணி சென்னி மாடங்
காசறு கனக மாடஞ் சந்திர காந்த மாடம்
மாசற விளக்கு மின்ன மாடநீண் மாலை கூடற்
பாசிழை மடந்தை பூண்ட பன்மணி கோலை யன்ன

விரையகல் கதும்பி னல்லார் வீங்கிளங் கொங்கை போழ்ந்த
வரை யகன் மார்ப மன்றி வடுப்படார் தமக்கன் பில்லார்
உரையகன் மான வாற்றா லொழுகுவார் பலகை யொள்வா
கரையகல் விஞ்சை வீரர் கணம்பயில் காட்சி தெங்கும்

மின்னைவா ளென்ன வீசி வீங்குவார் தம்மிற் போர்மூண்
டென்னவான் மருப்பு நீட்டி யெதிரெதிர் புதை குத்தி
அன்னவா னென்ன வாய்வி டதுவென செந்நீர் சோர
பொன்னவா மகன்ற மார்பர் பொருகளி றாட்டு வார்கள்

தூண்டுவா ருளமு தங்கள் பின்னிட துவக்குண் டீர்த்து
தாண்டுமா னொற்றை யாழி தேரினும் துள்ளி துள்ள
பாண்டில்வா பசும்பொன் றே பார்மகண் முதுகுகீண்டு
சேண்டிசை போய்மடங்க செல்வத்தேர் நடாத்து வார்கள்

மைந்தர்த நெருக்கிற் சிந்து கலவையும் மகளிர் கொங்கை
சந்தமுங் கூந்தல் சோர்ந்த தாமுமுஞ் சிவிறி வீசு
சிந்துர பொடியும் நாற தேனொடு மெழுந்து செந்தூள்
அந்தர வயிறு தூர்ப்ப வடுபரி நடாத்துவார்கள்

தம்முயிர கிரங்கார் ஆகி தருக்கொடு மான மீர்ப்ப
தெம்முனை யெதிர்ந்தா ராற்றுஞ் செருவென குருதி செங்கேழ
கொய்ம்மலர குடுமி சேவல் கோழிள தகர்போர் மூட்டி
வெம்முனை நோக்கி நிற்பார் வேறவற் றூறு நோக்கார்

பெண்முத்த மனைய பேதை சிறுமியர் பெருநீர் வைகை
வெண்முத்த மிழைத்த சிற்றில் சிதைபட வெகுண்டு நோக்கி
கண்முத்தஞ் சிதற சிந்தும் கதிர்முத்த மாலை தட்ப
தெண்முத்தி னகைத்து செல்வ சிறார்கடே ருருட்டு வார்கள்

கொடிமுகி றுழாவு மிஞ்சி கோநகர் வடகீழ் ஞாங்கர்
முடிமிசை வேம்பு நாற முருகவி ழாரும் போந்தும்
அடிமிசை நாற தென்னர் வழிவழி யரசு செய்யும்
இடிமுர சுறங்கா வாயி லெழுநிலை மாட கோயில்

ஆத்திக ருண்டென் றோது மறமுதற் பொருள்கள் நான்கும்
நாத்திகம் பேசும் வஞ்சர் நாவரி கருவி யாக
ஆத்தனா லுரைத்த வேத வளவுகண் டுள்ள தேறி
தீர்த்தராய் முத்தீ வேட்குஞ் செல்வர்தம் இருக்கை சொல்வாம்

முஞ்சிநாண் மருங்கின் மின்ன பொன்செய்த முளரி வேய்ந்த
குஞ்சிநான் றசை தானை சொருக்குமுன் கொய்து தூங்க
பஞ்சிநாண் கலைந்தோன் மார்பும் பலாசக்கோல் கையும் தாங்கி
எஞ்சிநாண் மறைநூல் கற்போர் கிடைகளே யில்ல மெல்லாம்

தீவினை யந்த ணாளர் சிறார்பயி றெய்வ வேதம்
நாவரு வேற்ற கேட்டு கிளிகளோ நவிலும் வேற்று
பூவையும் பயின்று புத்தே ளுலகுறை புது தார
காவுறை கிளிக கெல்லாங் கசடற பயிற்று மன்னோ

வேதமு மங்க மாறு மிருதியும் புராண நூலின்
பேதமும் தெரிந்தோ ராலும் பிறமதங் களைய வல்ல
வாதமும் மதமேற் கொண்டு மறுத்தலும் நிறுத்த வல்ல
போதமு முடையோ ராலும் பொலிந்தன கழக மெல்லாம்

உறிபொதி கர கைய ரொளிவிடு செங்கற் றோய்த்த
அறுவைய ருயிர்க்கூ றஞ்சு நடையின ரவிச்சை மாள
எறிசுடர் மழுவா ளென்ன கோவணம் யாந்த கோலர்
மறைமுடி வன்றி தேறா மாதவர் மடங்க ளெங்கும்

அட்டில்வா புகையு மாட தகில்படு புகையும் வேள்வி
விட்டெழு புகையும் ஒன்றி விரிசுடர் விழுங கங்குல்
பட்டது பலரு தந்தம் பயில்வினை யிழக்க நங்கை
மட்டவிழ் கடுக்கை யான்கண் புதைத்தநாண் மானு மன்னோ

தெய்வ நீறுமை தெழுத்துமே சிதைக்கல னாக
எவ்வ மாசிரு வினையுடம் பெடுத்துழல் பிறவி
பௌவ மேழையும் கடந்தரன் பதமலர கரைசேர்
சைவ மாதவர் உறைமட தனிமறு குரைப்பாம்

எங்கு மீசனை பூசைசெய் திகபர மடைவார்
எங்கு மன்பரை பூசைசெய்து எழுபிற பறுபார்
எங்கு மாகமஞ் செவிமடு தெதிர்வினை தடுப்பார்
எங்கு நாயகன் வடிவுணர திருள்மலங் களைவார்

அழிவி லானுரை யாகமம் இலக்கமா தவற்றுள்
விழிமி தாகிய விதியினும் விலக்குனு மடியை
தழுவு தொண்டர்கண் மைந்தர்கள் சாதகர் பாசம்
கழுவி வீடருள் போத காட்சியர் பலரால்

மறைகள் ஆகமம் பொதுச்சிற பெனச்சிவன் வகுத்து
முறையி னோதிய விதிவில குரைகளு முடிவில்
அறையும் வீடுமொன் றிரண்டெனும் பிணக்கற வமைத்த
குறைவி லாச்சிவ யோகியர் குழாங்களும் பலவால்

குழலும் தும்புரு நாரதர் பாடலும் குனித்து
சுழலுங் கொம்பனார் ஆடலு மூவர்வா துதியும்
விழவின் செல்வமுஞ் சுருதியு திசையெலாம் விழுங்கும்
முழவுங் கண்டுயி லாதது முன்னவன் கோயில்

மடங்கல் இன்றிவிண் பிளந்துமேல் வளர்ந்துவெள் ளேற்று
விடங்கர் வெள்ளிமன் றிமைத்தெழு வெண்சுடர் நீட்டம்
முடங்கல் வெண்பிறை கண்ணியான் கயிலைமூ வுலகும்
ஒடுங்கு கின்றநா ளோங்கிய வோக்கமே யொக்கும்

கரந்து தேன்றுளி தலர்களும் சொர்ந்துவண் டரற்ற
நிரந்து சுந்தரற் கொருசிறை நின்றபூங் கடம்பு
பரந்து கட்புனல் உகப்பல மலர்கடூ பழிச்சி
இரந்து நின்றரு சனைசெயு மிந்திர னிகரும்

உழல்செய் தீவினை புருப்பற வுயிர்க்கெலா மடியின்
நிழல்செய் வார்க்குநீ ணிழல்செயா நின்றபூங் கடம்பின்
குழல்செய் வண்டுகற் பகமது கொணர்ந்துவ தூட்டி
தழல்செய் காமமென் பேடையின் ஊடனோய் தணிக்கும்

ஆரு நீர்க்கட லன்றது வெனநிறை யகழ்கார்
ஊரு மாழியன் றதுவென வோன்கெயி லெட்டா
சாரு நேமியன் றதுவென சமைந்தகோ புரம்பொன்
மேரு வன்றது வெனச்சுடர் விசும்பிழி விமானம்

வேத வந்தமு துளக்கற மெய்ப்பொருள் விளங்கும்
நாத வந்தமுங் கடந்ததோர் நடுநிலை பொருளின்
பாத வந்தனை பத்தியின் பாலரா பயில்வோர்
மாத வந்தரு பயனென தழைத்தபல் வளனும்

பொறிகள் ஐந்தினு கூட்டுபல் போகமு மிதப்ப
செறிகொ ணீரவா லுவர்ப்பவ திருநகர் மாக்கள்
நெறிகொள் செஞ்சடை பிறைமுடி நிருமல கொழுந்தின்
வெறிகொ ணான்மல ரடிதழீஇ வீடுபெற் றார்போல்

முன்ன வன்னர சிருக்கையால் அந்நகர் முளரி
பொன்னை யீன்றதா லதுபல பொருணிறை செல்வ
தன்னை யீன்றதா லதுபல தருமமென் றுரைக்கும்
மின்னை யீன்றத· தீன்றதால் விழுத்தகு புகழே

எழுக்க டந்ததோ ளுருத்திர வுலகமென் றியாரும்
வழுத்த நின்றவி நகர்வயின் உம்பரின் மாண்ட
விழுத்த கும்பல செல்வமும் வியந்துபார துள்ள
தழுக்க றாமையா லின்னமு மமரர்கண் ணுறங்கார்

விரைய வீழ்ந்ததார் மீனவர் வாகைவேல் விடுத்து
திரைய வென்றது முடிதகர திந்திரன் செருக்கு
கரைய வென்றதுங் கார்தளை யிட்டதுங் கனக
வரைய வென்றதும் இந்நகர் வலியினா லன்றோ

எங்கு நாவுமா யெங்கணுங் கண்ணுமா யெங்கு
தங்கு பேரொளி யல்லதி தனிநகர செல்வஞ்
செங்க ணாயிர நாவினான் செப்பவும் எதிர்க்கண்
டங்க ணாயிர முடையவ னளக்கவும் படுமோ

புண்ணி யம்புரி பூமிபா ரதில்வரு போகம்
நண்ணி யின்புறு பூமிவா னாடென்ப நாளும்
புண்ணி யம்புரி பூமியு மதில்வரு போகம்
நண்ணி யின்புறு பூமியு மதுரைமா நகரம்

பண்கனி தனைய சொல்லார் நரப்பிசை பாணி தேவர்
உண்கனி யமுதுங் கைப்ப செவிதுளை தூண்ட வுண்டும்
பெண்களின் அமுத மன்னார் பெருமித நடன முண்ண
கண்களை விடுத்துங் காலங் கழிப்பவ ரளவி லாதார்

கலவிவி தாக வூடி கட்புனல் குளிக்கு நல்லார்
புலவிதீர் செவ்வி நோக்கி புனர்முலை போக துய்த்தும்
நிலைநிலை யாமை நோக்கி நெறிப்படு தரும தானங்
கலைஞர்கை பெய்துங் காலங் கழிப்பவ ரெண்ணி லாதார்

சந்தித்து மீனநோக்கி தலைவனை மூன்று போதும்
வந்தித்தும் ஈசன் பூசை மரபுளி முடித்தும் வேதம்
அந்தித்து மறியான் செய்த திருவிளை யாடல் கேட்டுஞ்
சிந்தித்து மன்பர் பூசை செய்துநாள் கழிப்பார் பல்லோர்

கற்பவை கற்றுங் கேட்டுங் கேட்டவை கருத்துள் ஊற
சொற்பொரு ணினைந்துங் கேட்போர குணர்த்தியு டுளக்க தீர்த்தும்
எற்பக லிரவு நீங்கு மிடத்துமெய் யறிவா னந்த
அற்புத வெள்ள தாழா தாழ்ந்து நாள் கழிப்பார் சில்லோர்

தன்னிகர் உயர்ச்சி யில்லான் காப்பி தலைவனாக
முன்னவர் மொழிந்த தேனோர் தமக்கெலா முகம னன்றோ
அன்னது தனதே யாகு மண்ணிலே பாண்டி வேந்தாய்
இந்நகர கரச னாவா னிக்கவி கிறைவ னாவான்

என்னென வுரைப்பேன் இந்த விறைமகன் பண்மை யேனை
மன்னவர் வானோர் போல மதித்துரை விரிக்கற் பாற்றோ
அன்னவ னாணை யாற்றா டைப்பதிவ் வகில மென்றான்
முன்னவன் செய்த வாடல் வரவினை முறையிற் சொல்வேன்
மதுரை திருநகர படலம் சுபம்
திருக்கயிலாய வருணனை படலம்

வரங்க டந்தரு ளெனமுது வானவர் முனிவோர்
கரங்க டந்தலை முகிழ்த்திட கருணைசெய் தவிச்சை
உரங்க டந்துரை யுணர்வெலாங் கடந்தரு மறையின்
சிரங்க டந்தவன் இருப்பது திருக்கயி லாயம்

புரந்தர் ஆதிவா னவர்பதம் போதுறை புத்தேள்
பரந்த வான்பதஞ் சக்கர படையுடை பகவன்
வரந்த வாதுவார் பதமெலா நிலைகெட வருநாள்
உரந்த வாதுநின் றூழிதோ றோங்குமவ் வோங்கல்

அரம்பை மாதரா ராடலி னரவமும் பாடல்
நரம்பி னோசையு முழவதிர் சும்மையு நால்வாய்
வரம்பில் ஓதையு மருவிவீ ழொலியுமா றாது
நிரம்பி வானமு திசைகளு நிமிர்வன மாதோ

வெந்த நீற்றொளி வெண்மையும் விமலனை யகங்கொண்
டந்த மின்றியே யசைவற விருக்கையு மருவி
வந்த கண்களும் கொண்டவ ணிருக்குமா தவர்க்கு
தந்த தாலரன் கயிலையி தனதுசா ரூபம்

ஆங்கு வெண்டுகில் விரித்தென கல்லென வார்த்து
வீங்கு காலரு வித்திரள் வெள்ளமே யன்றி
ஓங்கு நான்மறை குடுமியின் உள்ளளி நோக்கி
தூங்கு மாதவர் கண்களும் சொரிவன வெள்ளம்

கோட்டு மாமலர் நிலமலர் குண்டுநீர் எடுத்து
காட்டு மாமலர் கொடிமலர் கொண்டுமு கரைந்த
பாட்டு மாமலர் கொண்டுநம் பரஞ்சுட ரடியிற்
சூட்டு மாதவர் தொகுதியுஞ் சூழ்வன வொருபால்

கைய நாகமும் காய்சின வுழுவையுங் கடுவா
பைய நாகமு தங்கிளை பரவிய முக்கண்
ஐய னாகமெய் யருந்தவர் தமையடைந்து அன்பு
செய்ய நாகமும் வையமும் புகழ்வத சிலம்பு
திருக்கைலாய வருணனை படலம் சுபம்
புராண வரலாற்று படலம்

அளந்தி டற்கரி தாயவ குன்றின்மேல்
களங்க றுத்துவிண் காத்தவன் கோயின்முன்
விளம்ப ருஞ்சிவ தீர்த்தத்தின் மிக்கதாய்
வளம்பெ றுஞ்சிவ தீர்த்தத்தின் மாடது

தண்ட ருங்கதிர சந்திர காந்தத்திற்
பண்ட யங்க நவமணி பத்திசெய்
தண்டர் தச்சன் அனேக தவஞ்செய்து
கண்ட தாயிர கான்மண் டபமரோ

ஆன பான்மையி னால்அந்த மண்டபம்
ஞான நாயக னாண்மலர தாடொழ
வான மீனொடு வந்து பதங் குறி
தூன மின்மதி வைகுவ தொத்ததே

அன்ன மண்டப தன்னு ளருந்தவம்
என்ன வேங்கை யதண்மேல் இருந்தனன்
பன்னு வேள்வி பதினெண் புராணமும்
சொன்ன மாதவ சூத முனிவனே

அந்த வேலையி லச்சிவ தீர்த்தத்தில்
வந்து மூழ்கியம் மண்டப தேறியே
சந்தி யாகி தவமுடி தீறிலா
இந்து சேகரன் றாணினைந்து ஏத்தியே

சம்பு பத்தன் சதானந்தன் உத்தமன்
அம்பு யத்த னனைய மகோதரன்
உம்ப ரஞ்சிய வுக்கிர வீரியன்
நம்பு வேள்வி பிரசண்ட நற்றவன்

ஆதி மாதவர் யாவரும் அன்புமை
பாதி யாய்முற்று மாகும் பராபர
சோதி பால்வைத்த சூதனை தோத்திரம்
ஓதி யஞ்சலி தொன்று வினாவினார்

வேத வாகம புராணமே மிருதியே முதலா
ஓது நூல்களின் றுணிபொரு ளுலகெலாம் பயந்த
பேதை பாகனே பரமென<